Wedstrijdverslag Marathon Amersfoort 2015

Gisteren was het weer zover: de Marathon Amersfoort vond plaats. Tijdens dit jaarlijkse hardloopfestijn kun je zowel 5, 10, 21,1 als 42,2 kilometer lopen. Marco en ik deden mee aan de tien kilometer. Een hardloopwedstrijd in eigen stad is altijd bijzonder: bekend terrein maar dan net even anders. Vandaag ons wedstrijdverslag met aan het eind een verzoek aan de organisatie…

marafoort

De organisatie van de Marathon Amersfoort verloopt altijd wat vreemd. En dat begint al bij de routes van deze stadsmarathon. De 5 en de 10 kilometer zijn de enige afstanden waarbij je alleen door de stad loopt. De halve en de hele marathon gaan voor een groot deel door het buitengebied. Dat hoeft niet erg te zijn, maar het parkoers lijkt daardoor sterk op een andere halve marathon uit de omgeving: de Halve van Hoogland in september. Bovendien loop je voor de marathon twee dezelfde ronden. Je loopt dus na 21,1 kilometer langs de finishlijn en moet dan hetzelfde rondje nog een keer afleggen. Lijkt mij niet echt motiverend en blijkbaar stoot het veel mensen af, want van de bijna 6000 lopers liepen er maar een kleine 150 de marathon.

De tienkilometerwedstrijd
En dan de tien kilometer: het begon al rommelig bij de aanmelding. Het is fijn dat je je nog laat kunt opgeven voor een wedstrijd, maar dan moet de organisatie wel duidelijk zijn waar en wanneer je je startnummer kunt ophalen. Dat werd nu niet duidelijk gecommuniceerd. Met als gevolg dat er op de ochtend voor de start er lange rijen stonden van mensen die hun nummer wilden halen. De start is daarom ook met tien minuten uitgesteld. De deelnemers aan de tien kilometer stonden nu veel te lang in een arm, benauwd startvak. Dat is geen lekker begin van een wedstrijd!

image

Foto van de speaker Bert Pessink

Route
De route liep vanaf de zijkant van het Eemplein richting Hoogland, Schothorst, Kattenbroek en via het fietspad langs het spoor naar de binnenstad. Ik vond het een leuke afwisselende route met wat park, wat woonwijken en natuurlijk de historische binnenstad. Onderweg stonden de kilometers aangegeven, maar niet altijd even duidelijk. En het was behoorlijk warm. Een tien kilometer loop je meestal op maximaal vermogen en met de felle zon op asfalt is dat zwaar lopen. Wat me ook opviel was dat er vrij weinig publiek stond. Alleen in Kattenbroek en in de binnenstad stonden aardig wat mensen, maar voor de rest weinig. Bij de Koppelpoort stond wel een fantastische drumband die een hoop goedmaakte!

Rommelige tijden
Na afloop ontstond er een hoop gedoe over de startnummer, eindtijden en namen die niet klopten. De winnaar van de marathon kwam met een verkeerde achternaam op de website van RTV Utrecht en zelf geklokte tijden kwamen niet overeen met de werkelijke eindtijden. Ook de klok bij de finishlijn gaf een heel andere tijd aan. Mijn TomTom multisporthorloge dat altijd te weinig aangeeft, klokte nu 10,25 kilometer. Volgens mij is de eindtijd gemeten bij een andere mat dan die bij de finishlijn, maar kloppen de afstand en de tijd van de organisatie uiteindelijk wel. Toch vind ik dit wel een blunder, want over de tijdswaarneming moet geen twijfel bestaan.

Kortom, we hebben beide wat gemengde gevoelens over deze race. Daarom toch een kritisch verzoek aan de organisatie šŸ™‚

Beste organisatie van de Marathon Amersfoort
In 2009 bestond Amersfoort 750 jaar en dat was de aanleiding voor de eerste marathon. De route was toen een hele ronde en liep door de hele stad: van het bergkwartier in het zuiden tot aan Vathorst in het noorden. Ook waren er bijzondere plekken onderweg: het station, de dierentuin en de brandweerkazerne. Wij liepen toen onze eerste halve marathon en die werd onvergetelijk. De route van de halve liep door de noordelijke helft van de stad. De start en finish waren op de brede stadsring met alle ruimte. Maar wat ik me vooral herinner was het publiek: overal langs de route stonden mensen. Het laatste stuk ging door de brandweerkazerne waar de sirenes loeiden en het brandweerkorps je luid toejuichte en je met een smile van oor tot oor het pand weer verliet. Langs de Eemhaven en in de binnenstad werd je naar de eindstreep geschreeuwd door je mede-stadsbewoners en met kippenvel heb ik de laatste kilometers afgelegd.

Hoe anders was het gisteren. Op het Eemplein was het druk en ook in Kattenbroek waren er aardig wat mensen. In de binnenstad stond er af en toe iemand langs de kant, maar verder was het behoorlijk rustig. Voor ons als tienkilometerdeelnemers was dat al vreemd. Maar ik vind het vooral jammer voor de mensen die de halve en de hele marathon liepen. Juist in die laatste kilometers heb je het applaus en steun van het publiek nodig. Nu liepen de laatste deelnemers in hun eentje door een vrijwel verlaten stad. Dat verdienen deze mensen niet.

Dus organisatie van de Marathon Amersfoort: hierbij een verzoek voor volgend jaar. Doe het net zo als de eerste keer in 2009 en maak er een echte stadsmarathon van. Met de start op de Eemlaan (zonder die haakse bocht graag) en de finish op het Eemplein, maar wel met Ć©Ć©n ronde voor de marathon en een gedeelte daarvan voor de halve marathon en de tien kilometer. En zorg ook voor dat de start- en finishtijden niet uren uit elkaar liggen. Laat de marathon als eerste starten en daarna de overige afstanden. Daardoor is het veel aantrekkelijker voor het publiek om te gaan kijken en voor de hardlopers leuker om mee te doen. Dan wordt het weer net zo’n fantastisch hardloopfeest als zes jaar geleden. Afgesproken?

 

 

RelatedPost

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *